Home | Geloof in Allah

Wat is Shirk (deelgenoot toekennen aan Allah) en welke soorten zijn er?


Antwoord: 

Shirk betekent “deelgenoot toekennen aan” en is het tegenovergestelde van “Tawhid” (Eenheid). Shirk betekent “deelgenoot”. Meervoud hiervan is “Shureka”. In de Koran worden de mensen tot de Tawhid uitgenodigd, wat Allah als Eenheid erkennen betekent. Het is uiterst verboden aan Zijn zijn, attributen en daden deelgenoten toe te kennen; enkel Allah behoort aanbeden te worden.

Om deze reden wordt er in de Koran gesproken met “…afgoderij is inderdaad een grote ongerechtigheid.”1 en zegt Allah ook “Waarlijk, Allah vergeeft niet dat men iets met Hem vereenzelvigt, maar Hij zal al hetgeen daarbuiten staat vergeven, wie Hij wil. En wie iets met Allah vereenzelvigt, heeft inderdaad een zeer grote zonde begaan.” 2 Want de mens is de aangewezen persoon op de wereld. Want alles in deze wereld is onder het bevel en dienst van de mens, en de mens beheert hier ook over. 3 Hoe kan het dan zo zijn dat de mens die als beheerder naar dit heelal is gestuurd, Allah verlaat of een deelgenoot aan Hem toekent door de dingen zoals hijzelf of die dingen die tot zijn dienst staan te aanbidden?

Shirk verlaagt de mens op deze manier en zorgt ervoor dat hij wordt weerhouden van hoge en eerbare graden die Allah voor hem mogelijk heeft gemaakt. Om deze reden is Shirk de zwaarste zonde en vergeeft Allah diegenen die Shirk plegen niet.

 

Soorten Shirk:

 1-      Shirk-i Istiklali:

 Het meest openlijke Shirk soort: het aanbidden van hemelse creaties zoals de zon, maan en sterren, krachten van de natuur, mensen die gedeeltelijk of volledig goddelijk zijn; dus buiten Allah om het aanbidden van levende en niet levende dingen. Omdat Allah hierbij achterwege wordt gelaten of er een deelgenoot aan Hem wordt toegekend en deze worden aanbeden, is dit “Shirk-i Istiklali” genoemd.

Hieronder valt ook de Shirk dat er een Goede God is voor de goede daden, en een Slechte God voor slechte daden, en dat zij worden aanbeden. Hieronder vallen de religies als “Senewiyya”, “Mecusi” en “Zerdusht”.

2-      Shirk-i Teb’iz:

Dit soort Shirk houdt in dat er wel in Allah wordt geloofd, maar dat er met andere dingen een deelgenoot aan hem wordt toegekend. Dus dat er geloofd wordt dat andere creaties ook Goddelijk zijn en Goddelijke kenmerken hebben. De drie-eenheid die in het Christendom later bij is verzonnen, is van dit soort. Want zijn noemen Isa (a.s) (Jezus) zoon, Meryem (Maria) heilige geest en geloven dat de zoon en heilige geest net als Allah Almachtig en Alwetend zijn; hierdoor geloven zij in de heilige vader, zoon en heilige geest driehoek.

 3-      Shirk-i Takrib:

Dit is het derde soort Shirk. Hierbij wordt de Creëerder van de werelden als Één geaccepteerd, maar tegelijkertijd wordt niet Allah, maar andere dingen als standbeelden aanbeden om –zijnde als bemiddelaars- dichter tot Allah te kunnen komen. Deze standbeelden brengen de mens tijdens het aanbidden van hen echter goeds noch slechts toe. Wasaniyya, of heidenen, is het laagste, slechtste en meest vernederende soort van Shirk. Toen de Islam aan het opkomen was, was dit soort Shirk over heel de wereld verspreid; om deze reden is in de Koran de meest vernederende woorden zeer vaak herhaald en is dit verdorven geloof heftig verboden.4

Een andere vorm van Shirk is dat sommige mensen mensen onder hen als “God” accepteren; zij laten de ge- en verboden van Allah achterwege en volgen de ge- en verboden van de mensen onder hen. In de Koran is vermeld dat de Joden de rabbijnen en Christenen de priesters naast Allah als God toe-eigenen, dus dat ze de ge- en verboden van Allah achterwege laten en gehoor geven aan de ge- en verboden van de mensen onder henzelf; dit terwijl het bevel er is enkel Allah te aanbidden.5

Deze soorten van Shirk, is openlijk in het volgende vers als volgt samengevat:

“Zeg: "O, mensen van het Boek, komt tot één woord, waarin wij met elkander overeenstemmen: dat wij niemand dan Allah aanbidden en dat wij niets met Hem vereenzelvigen en dat sommigen onzer geen anderen tot goden nemen, buiten Allah." Maar, als zij zich afwenden, zegt dan: "Getuigt, dat wij Moslims zijn."6

De minst openlijke Shirk die in de Koran duidelijk wordt gemaakt, is blindelings volgen wat zijn echo en gevoelens begeren. In de Koran wordt immers het volgende verteld en als slecht bestempeld:

“Hebt gij hem gezien, die zijn eigen begeerte als zijn God aanneemt?”7

We behoren ons dan zeer oplettend te weerhouden van openlijke en minder openlijke Shirk. De Waarlijke Éénheid kunnen we enkel op die manier bereiken.

Allah heeft in de Koran iedere vorm van Shirk, in het bijzonder het aanbidden van standbeelden, zon, maan en sterren, krachten van de natuur, polytheïsme en de drie-eenheid in het Christendom heftig afgewezen; de Koran heeft de Éénheid aan de mens gepredikt. Middels vele verzen uit de Koran is duidelijk gemaakt dat enkel Allah gevolgd en aanbeden zal moeten worden, en dat het verlaten van de bevelen van Allah en het volgen van de bevelen van een ander of het blindelings volgen van de begeerte ook onder Shirk vallen.8

 


[1] Lokman, 13

[2] Nisa, 48

[3] Bakara, 29-30

[4] Zie: En'âm, 71. 136-138, 139; İbrahim, 30; Ankebut, 25; Araf. 191, 132. 195, 197; Hacc, 12. 13. 73; Meryem, 81: Furkan, 3: Sebe', 21; Fatır, 13. 14, 40; İsrâ, 56.

[5] Tevbe, 31

[6] Âl-i İmrân, 64

[7] Furkân, 43

[8] Ali Arslan Aydın, Islamitische geloven, (Tawhid en Kennis van het Woord), Uitgeverij Gonca: 289-291.

Share this